Son yıllarda ilişki terapisine başvuran çiftlerin sayısı sürekli artıyor, bu biz çift terapistleri için sevindirici bir gelişme.

Ancak halen en az başvuru yapan grup; ‘evlilik öncesi danışmanlık’ için başvuran çiftler ile evlilik/ilişki yaşları 30’un üzerinde olan çiftler. Kıdemli çiftlerin terapiste gelmek istememe sebepleri arasında önyargılı olmaları, terapinin işe yaramayacağına dair mitleri ve “bu saaten sonra düzelse ne olacak ki?” gibi umutsuzluğa dair soruları olmasını sayabiliriz.

👵🏻👴🏻 Özellikle yıllarca sorun yaşadıkları konularla ilgili çözüm yolu olarak görüp terapiye gelen, ilişkileri kıdemli ama farkındalıkları acemi bir çift seans odasından içeri girdiğinde çok mutlu oluyorum. 

👵🏻👴🏻 İlişki sorunları derinleşmiş gibi görünse de; çözme motivasyonuyla gelen çiftler için sorunların tespiti-tedavisi ve ilişki kalitesinde artışın her zaman mümkün olduğunu söyleyebilirim.

👵🏻👴🏻 Bu arada sonradan sorunlar yaşamaya başlayan çiftler için başlangıç aşamasındaki demans(bunama) da her zaman aklımızda bulundurmamız gereken bir ihtimal; kişilik değişiklikleri, yeni başlayan çeşitli takıntılar da görebildiğimiz diğer tablolardan.

💞 İlişkileri kıdemli çiftler için bir diğer önemli sorun ise “cinsellik”. Halkımızda, cinselliğin belli bir yaştan sonra sonlandırılması/bitmesini normal kabul eden yanlış bir inanış var. Oysa ki cinselliğin ilişkide yaşam boyu var olabilirliği ve sürdürülebilirliği mümkün ve her işlev sorunu için çözüm her zaman var, yeter ki çiftin sorunu çözmeye motivasyonları olsun.

Siz de kendi kıdem almış ilişkinizde sorunlar olduğunu düşünüyor ya da anne-babanızın ilişkilerinde sorunlar yaşadığını gören ve çözüm arayışında olan biriyseniz ilişki terapisine başlamak için hiçbir zaman geç değildir, bunu unutmayın.

Gülşah Meral Özgür
Psikiyatrist, Psikoterapist

İlişkide şiddet deyince birçok insanın aklına fiziksel şiddet geliyor ancak maalesef ki şiddetin başka çeşitleri de var ve birçok insan şiddete maruz kaldığının farkında değil.

Bunlardan ilki, ‘Duygusal Partner Şiddeti’ :

Bir kişinin sürekli, duygusal olarak kötüye kullanılması ve öz değerine veya duygusal sağlığına zarar verilmesini içeren her türlü istismar olarak tanımlayabiliriz. Baskı kurma, küçük düşürme, sürekli eleştirme-suçlama, ekonomik kontrol, mülke zarar verme, izole etme, patolojik kıskançlık, öngörülemeyen tepkiler ve sürekli kaos vb. bu kategoride değerlendirilmektedir.

Bu şiddet türü: Hakaret etme➡️ Görmezden gelme➡️ Eleştiri ➡️Manipülasyon ➡️Aşağılama ➡️Baskı kurma ➡️ İzolasyon ➡️ İntihara sürükleme gibi bir sıralama izleyebiliyor.

Duygusal istismarın yaygın örüntüsü:

• Kontrol edici ve zorlayıcı kontrol davranışları,
• Partnerin özdeğerini aşındıran davranış ve söylemler
• İstenilen sonucu elde etmek için partneri manipüle etme,
• Kaynakları zorlayan davranışlar
• Partnerin iyiliğini göz ardı etme,
• Yozlaştırıcı davranışlara özendirme/yönlendirme (uyuşturucu, kumar vb.)

İlişkide şiddet çeşitlerinin bir diğeri ise ; “Mikro saldırganlık (Mikroagresyon)” :

Bir bireyin özelliklerine yönelik düşmanlık, küçümseme veya önyargı içeren sözlü veya sözsüz eylemler olarak tanımlanabilir. Bu tür eylemler; lakap takma, küçümseme, aşağılayıcı-patronluk taslayan veya hor gören yorumlar yapmayı içerebilir. 

Siz de ilişkinizde bu saydıklarımdan en az birini yaşıyorsanız ilişkinizde şiddete maruz kalıyorsunuz demektir ve bu durum mutlaka destek almayı gerektirir. Mutlaka çift olarak ancak partneriniz kabul etmiyorsa bireysel olarak bir ruh sağlığı uzmanına başvurmanızı tavsiye ederim; çift ilişkileri konusunda uzman bir terapist süreci yönetmenize ve sonrasında da kendiniz bu ilişkiden kurtarmanıza yardımcı olacaktır.

Gülşah Meral Özgür
Psikiyatrist, Psikoterapist

İlişkilerin herhangi bir sebeple bitişi, duygusal bir zorluk ve boşluk hissi yaratır. Ancak bu zorluk ve sonrasındaki yas süreciyle tüm yaşananlar kabullenme evresine geçebilmek için gereklidir.

Ayrılık Sonrası Yasın Evreleri :

• İnkar: İlişkinin bittiğini kabul etmede zorlanma.
• Kızgınlık: Yaşadığımız acıya sebep olan karşı tarafa kızgın olma.
• Korku: Bir daha sevip sevilemeyeceğimize dair korkuya kapılma.
• Kendini Suçlama-Suçluluk: İlişkiyi sürekli gözden geçirip bitime sebep olan hataları bulma ve “bunları yapmasaydım böyle olmazdı” diye düşünme. İlişkiyi bitiren tarafın ise karşı tarafı üzmüş olduğuna dair suçluluğu.
• Üzüntü: İlişkide kaybedilenlerin ve kurulan hayallerin gerçekleşemeyeceğinin yarattığı hüzün.
• Kıskançlık: Karşı tarafın bir başkasıyla olma ihtimaline karşı duyulan kıskançlık hissi.
• Akıl karışıklığı: Bizim için önemli olan kişinin artık yanımızda olmamasıyla kendimizi eksik ve tuhaf hissetmemiz. Kendimizi, onsuz yaşamımızı ve hayatı sorgulama hali.
• Umut: Ayrılığın geçici olduğunu düşünerek sevdiğiyle tekrar birlikte olmanın hayalini kurma. Ya da ilişkinin bittiğini kabullenip kendi geleceğimize dair umutlu olma.
• Rahatlama: İlişkide yaşanılan negatif duyguların ve sorunların ilişkinin bitmesiyle geride kalması.

Kayıp sonrası yaşadığımız negatif duygular sonsuza dek sürecekmiş gibi gelebilir ancak bu duygular, yoğunluğu ve süresi kişiden kişiye değişmekle birlikte, ayrılığa verdiğimiz normal bir tepkinin parçasıdır.

İlişkilerde Kayıpla Başa Çıkma:

• Kayıp sonrası yaşadığımız negatif duygular sonsuza dek sürecekmiş gibi gelebilir ancak bu duygular, yoğunluğu ve süresi kişiden kişiye değişmekle birlikte, ayrılığa verdiğimiz normal bir tepkinin parçasıdır.
• Hissettiğimiz duyguları yaşamak için kendimize izin vermek önemlidir, kendimizi suçlamadan-yargılamadan duygularımıza yol açmamız gerekir.
• Kendimize iyileşmek için zaman tanımak; herkesin geçtiği bir süreçten geçtiğimizi ve kabullenme evresine geçene kadar zamana ihtiyacımız olduğu telkini iyileştiricidir.
• Fiziksel sağlığımıza dikkat etmek; sağlıklı yeme ve içmeye devam etmek, kötü alışkanlıklara-madde kullanımı vb. zararlı maddelere  yönelmemek önemlidir.
• Günlük yaşamımıza devam etmeye çalışmak; egzersiz yapıyorsak mutlaka devam etmek, işimize, sosyal hayatımıza devam etmek önemlidir.
• Kendimize odaklanmak, ayrılık yaşadığımız kişinin hayatından odağımızı mümkün olduğunca çekmek önemlidir.
• Yaşadıklarımızı paylaşmak; güvendiğimiz arkadaş veya aile bireyleriyle durumu paylaşmak hafifleticidir, onların desteğini alabiliriz.
• Bize iyi gelen kişilerle zaman geçirmek; özellikle ayrılığı ve olayları konuşmak yerine bu süreçte ihtiyaç duyduğumuz etkinliklere gitmek, seyahat etmek vb. paylaşımlar rahatlatıcı olabilir.
• İlişkiyi ve bitişini değerlendirmek; bir sonraki ilişkiye hazırlık için hataları, yanlışları, eksikleri iyi analiz edip sonraki partner adayında hangi karakter özellikleri olmalı/olmamalı, hangi davranışlara izin vermeli/vermemeliyim gibi çıkarımlarda bulunarak sağlıklı ilişki kurabilme ihtimalini arttırabiliriz.

• İhtiyacımız varsa profesyonel yardım almak: 

• Eğer günden güne daha iyi hissetmektense kendimizi daha kötü hissediyorsak, acıyla baş edebilmek için alkol, ilaç vb. kullanılıyorsa, diğer baş etme yöntemlerinin hiçbiri yardımcı olmuyorsa o zaman mutlaka bir ruh sağlığı uzmanına başvurulmalıdır.

Gülşah Meral Özgür
Psikiyatrist, Psikoterapist

Oxford İngilizce Sözlüğü, 2024 yılının en popüler kelimesini açıkladı. Bu yılın kelimesi, beyin çürümesi veya beyin erimesi anlamına gelen “brain rot” oldu. Oxford’un 2024 için seçtiği kelime, sosyal medyanın gereksiz kullanımını yansıtıyor.

➡️ Beyin çürümesi, “özellikle önemsiz veya zorlayıcı olmadığı düşünülen materyalin (özellikle de günümüzde çevrimiçi içerik) aşırı tüketiminin sonucu olarak görülen, bir kişinin zihinsel veya entelektüel durumunun bozulması” olarak tanımlanıyor.

🔻🧠🔻

Sosyal medyada geçirilen saatler, beynimizi yavaşça etkisi altına alarak dikkat eksikliği, hafıza kaybı ve zihinsel yorgunluk gibi sonuçlara yol açıyor. Bu durum, artık uzmanlar tarafından “beyin çürümesi” olarak adlandırılıyor.

Dijital medya bağımlılığı, yalnızca sosyal ilişkileri zayıflatmakla kalmıyor, aynı zamanda yalnızlık ve depresyon oranlarını da artırıyor. Gençlerde bu durum, sosyal izolasyonu tetikleyip bilişsel gelişimi olumsuz etkiliyor.

“İşten gelince, akşam evde işim bitip oturunca hiçbir şey düşünmeden telefonda-sosyal medyada dolaşıyorum, kafam dağılıyor, iyi geliyor bana.” cümlelerini çok sık duyuyorum artık…Yapmayın, yaşamda size bunu sağlayacak alternatif çok dopamin kaynağı var! 👩🏼‍⚕️ 

“Nasıl kurutulurum?” sorusunun cevabı, tüm bağımlılıklara yaklaşım gibi aslında…Mutlaka, yerine size keyif veren yaptığınızda kendinizi iyi hissettiren aktivite ve/veya hobilere ihtiyacınız var. Beynin ödül merkezi, en kolay sağladığı yöntemle dopamin(haz molekülü) salgıtmak üzere size sinyal gönderir ancak siz öncesinde veya o anda ona sağlıklı bir alternatif ile doğamın sağlarsanız bir süre sonra zararlı olan doğamın kaynağını bırakacaktır. Denemenize rağmen zorlanıyorsanız, sorun derinleşmeden mutlaka bir psikiyatri uzmanına danışmanızı öneririm.

Gülşah Meral Özgür
Psikiyatrist, Psikoterapist

“Romantik ilişkilerde cinsellik, bireyler için bir nevi ‘oyun alanı’ görevi görür. Cinsellik ile (burada sadece seksi kastetmiyorum) hem kendilerini hem partnerlerini keşfederler, dış dünyadaki kırgınlıklarını telafi ederler, ötekine hem haz verip hem de ondan haz alarak ‘yeterlilik’ hislerini pekiştirirler. Ancak cinsellik, yaratıcılıktan ve keşiften uzaklaştığında, sadece bedensel tatmine döndüğünde, kişi ötekini anlamaktan uzaklaştığında, kendi ihtiyaçlarını ve isteklerini görmezden geldiğinde, kişinin artık partnerine karşı herhangi bir merakı kalmadığında mekanikleşir ve ilgi çekmez hale gelir.

İlişkinin oyun alanı cinselliktir. Oyun oynarken nasıl yaratıcı, muzip, öteki ile senkron halinde ve eğlenceli oluyorsak, cinsellik için de benzeri geçerlidir. Çiftler günlük hayatlarında sadece kendilerinin anlayacağı gizli oyunlar kurarak, bunu mizahla harmanlayarak aralarındaki birçok problemi telafi edebilirler. Diğer taraftan, günlük hayatlarında oda arkadaşı gibi yaşayan, birbirlerinin bedenlerine ve ruhlarına dokunmayan, gece olunca ise hep benzer şekillerde görev gibi sevişen ya da hiç sevişmeyen çiftlerin sayısı az değil. Bu çiftlerin, problemlerini telafi etmesi tahmin edebileceğiniz üzere daha zor.

Paylaşma dürtüsü zorunluluk halini aldığında, kişisel sınırlar yok sayıldığında ve yalnızca birlikte olmanın alanı kabul edilip, mahremiyetin değeri yok edildiğinde, yakınlık kaynaşmaya dönüşür. Sevgi, sahiplenmeye dönüşür. Bu durum, aynı zamanda cinselliğin de sonunu işaret eder. Gizem kaybolduğunda, yakınlık acımasızlaşır. Keşfe yer bırakılmadığında, saklanacak hiçbir şey kalmaz. Ve keşfedecek hiçbir şey de…”  Esther Perel

Tüm bu tespitlerle birlikte, değişime açık olan ve cinselliklerini keyifli ve tatmin edici deneyimlere dönüştürmek isteyen çiftler için ‘cinsel terapi’ fayda sağlamakta ve ilişkilerine olumlu yansımaktadır.

🖼️: Egon Schiele

Gülşah Meral Özgür
Psikiyatrist, Psikoterapist

Bazen seanslarda “herkes güzel/yakışıklı bulduğu biriyle cinsellik yaşamak zorunda mıdır?” sorusu gelir. Soruyu soran çoğunlukla böyle bir durumda cinsel istek duyma/cinsel uyarılma konusunda sorun yaşamıştır. Hatta bu yüzden arkadaşları tarafından dalga konusu olan, çeşitli yakıştırmalara maruz kalan çok insan dinlemişimdir.

Özellikle erkek cinsiyete toplumun yüklediği ‘daima hazır olma gerekliliği’, çok seksi bir partnerin karşısında hazır olmadığı anlar olduğuyla yüzleşince daha yıkıcı olur. Büyüme sürecinde maruz kalınan, doğru sanılan yanlışlar dediğimiz mitlerden biridir bu; hiç kimse herhangi bir yaşam anında cinselliği yaşayabilir olmak zorunda değildir.

Kadın için ise yoğun cinsel çekim duyduğu ama arkadaşlarının çekici bulmadığı partnerinin, ona göre çok yetersiz kaldığı yorumlarına maruz kalmasına yol açabilir. Ya da herkesin hayranlık duyduğu bir film yıldızını, o hiç çekici bulmayabilir ve “bende bir sorun mu var?” diye düşünmeye başlayabilir.

Bu noktada ‘DEMİSEKSÜELLİK’ kavramını açıklamam gerekiyor. Demiseksüeller fiziksel görünüşe ilgi duymazlar, cinsel çekimi hissetmeleri için biraz zamana ihtiyaçları vardır. 

Cinsel dürtülerin harekete geçmesi için karşılarındaki kişiye değer vermeleri, karşılarındaki kişi tarafından değer gördüklerini hissetmeleri gerekir. Yani birçok insanın geleneksel olarak da benimsediği ilişki tercihi denilebilir. 

Şipşak hoş bulduğunu değil, dürtüsel olarak hissettiği şehveti önceleyerek değil, değer duygusunu, duygusal bağı, anlaşılmayı ve anlamayı, bu yolla duygusal bir frekans yakaladıkları zaman cinselliği yaşamayı tercih eder ve harekete geçerler. 

Demiseksüel olmak, bir hastalık veya düzeltmeniz gereken bir kusur değildir. Kendinizde herhangi bir cinsellik türünü tanımlama konusunda baskı hissetmeniz doğru olmaz. Birine karşı özel duygular hissetmek, kalbi bir yakınlık hissetmeyi öncelemenin nesi yanlış? Kişilerin inançları, değer yargıları, kişisel özelliklerine göre bir tercihi olması anlaşılır bir çeşitliliktir.

Cinsellikte, neyin doğru-neyin yanlış olduğuna dair şu iki kuralı asla unutmayın:

1- Partnerlerin rızası olmak zorundadır.

2- Partnerler birbirine fiziksel ve/veya ruhsal olarak zarar vermemelidir.

Bu iki kural da karşılandığı sürece sağlıklı bir cinsellik yaşıyorsunuz demektir. Daha fazla bilgi edinmek ve destek almak ihtiyacınız olduğunu düşünüyorsanız iletişim bilgilerinden benimle iletişime geçebilir ve seans planlaması yapabilirsiniz.

Gülşah Meral Özgür
Psikiyatrist, Psikoterapist

DEHB klinik olarak çok iyi tanımlanmış biyolojik kökenli psikiyatrik bir bozukluktur.  Genel kanı; DEHB’nin daha çok çocuklarda görülen bir hastalık olduğu, yerinde duramayan-dersine odaklanamayan çocuğun yaşadığı bir tablo olduğu yönünde…

Bazen çift terapisi amacıyla görüştüğüm bir çiftte partnerlerden birinde, bazen işiyle ilgili sorunlar yaşadığı için başvuran bir hastanın birincil tanısı olarak çok fazla karşılaşıyorum…

Yetişkin yaşa kadar tanı almamış, yıllardır yaşamını bu tanıyla sürdüren-sürdürmeye çalışan desek daha doğru olur- sadece benim tanı koyduğum azımsanmayacak sayıda ‘Dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu’ hastam oldu.

Hastalarımdan biri, eşlik eden obsesif kişilik özellikleri sebebiyle ‘mükemmel yapamazsam’ diye düşünerek çok fazla ‘ertelemecilik’ sorunu yaşadığından bahsetti ve ekledi: 

Oğuz Atay’ın ‘Tutunamayanlar’ kitabında dediği gibiyim :  “Kötü bir resim asarım korkusuyla hiç resim asmadım; kötü yaşarım korkusuyla hiç yaşamadım.” 

Bu nedenle, hayat kalitesini bu kadar olumsuz etkileyen bir hastalığa dair aşağıdaki belirtilerden biri sizde veya çevrenizdeki bir insanda varsa : 

* Normal hayatında dahi detaylara dikkat etmekte zorlanır ve hata yapar.

* Bir şeye odaklandığında dikkatini o odağa vermekte zorluk ve sıkıntı yaşar.

* Bir konudan bahsedildiğinde o konuyu dinlemiyor ve ilgilenemiyor görünür.

* İş yerinde verilen bir görevi sürdürmekte ve o görevi izlemede güçlük çeker çoğunlukla başarısızlığa uğrar.

* Özel hayatında ve iş hayatında organizasyon yapmakta zorlanır.

* Özel hayatında ve iş hayatında odaklanması ve yoğun düşünmesi gereken işlerden sürekli kaçma halindedir.

* Bir yere koyduğu eşyayı bulmakta zorlanır ve çoğu zaman kaybeder.

* Bir konuya odaklanmaya çalışırken çok hızlı bir şekilde dikkati dağılır.

* Rutininde olan işlerini aksatır ve unutur.

Ve tüm bu belirtilere sebep olacak birincil bir hastalık yoksa, mutlaka bir psikiyatra başvurmanızı ve destek almanızı öneririm.

Graphic: Tammy Swift / The Forum

Gülşah Meral Özgür
Psikiyatrist, Psikoterapist

Bugün, öncesinde ‘pediofobi’ sebebiyle psikoterapi uyguladığımız ve tedavisini tamamladığımız bir danışanımın artık bu fobisini yendiğini ve artık oyuncak bebeklere dokunabildiği müjdesi iletilince bir tanımlama ve bilgilendirme yapma ihtiyacı hissettim.

Pediofobi, oyuncak bebeklere veya cansız, insana benzer nesnelere karşı duyulan korkudur. Bu durum travmatik bir olaydan veya oyuncak bebeklere olumsuz bir maruzziyetten kaynaklanabilir. Oyuncak bebek korkusu veya pediofobi, spesifik fobi olarak bilinen bir anksiyete bozukluğu olarak kabul edilir. Başkalarının anlaması zor olsa da korku, onu yaşayan kişi için hem fiziksel hem de zihinsel olarak son derece gerçektir.

Çoğu fobi gibi pediofobi de bir dizi zihinsel ve fiziksel semptomlara neden olabilir . Bunlar şunları içerebilir: 

• Artan kalp atış hızı
• Terleme, ateş basması veya üşüme
• Titreme
• Nefes darlığı
• Boğulma hissi, nefes açlığı
• Göğüs ağrısı
• Mide rahatsızlığı, mide bulantısı veya kusma
• Baş dönmesi veya baygınlık hissi
• Korku ya da felaket hissi

Korkuya sebep olan cansız nesneler arasında, oyuncak bebekler veya insana benzer görünen herhangi bir şey bulunabilir:

*Vantrilok mankenleri

*Balmumu müzesi heykelleri

*Reklamlar

*İnsansı robotlar

*Büyük mağaza mankenleri

*Genellikle tema parklarında bulunan animatronik veya motorlu kuklalar gibi…

Pediofobi, özellikle oyun sırasında düzenli olarak oyuncak bebeklere maruz kalan küçük çocuklar için üzücü bir durum olabilir. Tedavi ve başa çıkma yöntemleri mevcuttur. Pediofobi, diğer fobilere benzer şekilde terapi ve/veya ilaç tedavisi ile tedavi edilebilir. 

Diğer tüm fobi türlerinde olduğu gibi; fobiye sahip olan kişinin travmasının ve onu olumsuz etkileyen durumların psikoterapi ile çalışılmasıyla kür sağlayabildiğimiz bir hastalıktır. Siz de benzer bir sorun ile karşı karşıyaysanız iletişim bilgilerinden ulaşarak bilgi alabilir ve seans planlaması yapabilirsiniz.

Kaynak: https://www.verywellhealth.com/what-is-fear-of-dolls-5206662#:~:text=Pediophobia%20is%20a%20fear%20of,it%2C%20both%20physically%20and%20mentally.

Gülşah Meral Özgür
Psikiyatrist, Psikoterapist

‘Kuvvetli Bir Alkış’ (Berkun Oya, 2024) dizisinde, karı-koca karakterler arasında geçen şu diyalog o kadar çok insanın ilişkisi için geçerli ki: 

“Kendimle ilgili çözemediğim tüm meseleleri bu ilişkiye yüklemiştim. Yalnız kalamadığım için sevgili oldum seninle, ayrılamadım evlendim, boşanamadım çocuk yaptım, otuz sene geçiverdi anlamadan…”

• O yüzden evlenmeden önce kendinizle ilgili çözemediğiniz meseleleri çözmeye çalışın; kişiliğiniz, travmalarınız, hayat kalitenizi düşürdüğünü fark ettiğiniz her şey için geçerli bu. Sonra yaralarınıza iyi gelen insana karşı hissettiklerinizi aşk sanabilirsiniz. Ya da anne-babanızın duygusal ihmaliyle büyüdüyseniz ilişkide zaten söylenmesi, yapılması gerekeni size özel muhteşem bir durum olarak yorumlayabilirsiniz…
• Kimseyle, sırf yalnız kalmamak için ilişki yaşamayın; “-mış gibi ilişki”ler içinde olacağınıza, hiç ilişkiniz olmasın daha iyi…Yalnız kalmakta zorluk yaşayan insanların çoğunlukla ‘kaygılı bağlanma’ modeli geliştirdiğini ve ancak ‘güvenli bağlanma’ potansiyeli olan bir partnerle mutlu olabileceğini biliyoruz. O edenle kendi bağlanma sorununu çözmüş, partnerinin sağlıklı bağlanan bir insan olduğunu anlayabilen bir insan. olarak ilişkiye adım atmak daha sağlıklı olacaktır.
• Çocuk, mutlu bir aile içinde olacaksa dünyaya gelmelidir; evliliği kurtarmaz, ilişkiye deva olmaz, sorumluluk artar-sorunlar da öyle. Hatta anlaşamadığınız ve mutsuz olduğunuz insanla sizi sonsuza dek bağlayan organik bir bağ yaratmış olursunuz. Bu organik bağ sebebiyle; artık bir arada bile yaşayamadığınız partnerinizle boşansanız bile sağlık sorunları, okul meseleleri, maddi harcamalar ve daha bir sürü konuda muhattap olmak zorunda kalabilirsiniz.
• Sıralamaya çalıştığım bu önerilerden, farklı maddeler için geç kaldığını düşünenler olabilir ama nerde sorun yaşıyorsanız halen destek alabileceğinizi, sorununuzun çözümü olduğunu bilin ve bir ruh sağlığı uzmanından destek alın;  30 sene geçivermeden 😉

Gülşah Meral Özgür
Psikiyatrist, Psikoterapist

Son zamanlarda gördüğüm vaka sayısı arttığı ve diğer yeme bozukluklarına oranla daha sık görülmesine rağmen, bulimia ve anoreksiya nervoza kadar bilinmediğini fark ettiğim için, ‘Tıkınırcasına Yeme Bozukluğu (Binge Eating Disorder)’ hakkında bilgilendirme yapmak istedim:⠀

📍Tıkınma, genellikle yağ ve şeker oranı yüksek gıdalardan, herkes için aşırı kabul edilen miktarlarda (sık olarak 2000-5000 kalori arasında) yemek yeme ve bu eylemin tıbbi ve fizyolojik sıkıntıya yol açacak kadar hızlı bir şekilde yapılmasıdır. Tıkınma, bir davranış bozukluğudur.⠀

📍Suçluluk duygusunun eşlik etmesi, bu eylemin yalnızken ya da etraftaki bireylerden gizlenerek yapılması ve bireyde benlik saygısının düşük olması en göze çarpan özellikleridir. ⠀⠀

📍Mevcut tanı sisteminde bir bireye, “Tıkınırcasına Yeme Bozukluğu (TYB)” tanısı koyabilmemiz için iki önemli özelliği kapsamalıdır :⠀

1- Kişinin belirli bir zaman diliminde (örneğin herhangi bir iki saat içinde) ve benzer koşullarda, bir çok insanın yiyebileceğinden daha fazla miktarda yiyecek yemesi, ⠀

2- Atak sırasında yeme üzerinde kontrolünün olmadığı duyumu (örneğin yemeyi durduramama ya da neyi ve ne kadar yediğini kontrol edememe duygusu) yaşamasıdır. ⠀

📍Hangi 6 duygunun tıkınırcasına yemek yemeyi başlatmayla en çok ilgili olduğunu inceleyen bir çalışmada, ‘ENDİŞE’ en sıklıkla bahsedilen olmuştur ve onu MUTSUZLUK, YALNIZLIK, YORGUNLUK, ÖFKE ve MUTLULUK izlemiştir (Masheb ve Grio, 2006).⠀

☝🏻Siz de tıkınırcasına yeme bozukluğunuzun olduğunu düşünüyorsanız, tedavi ve terapiden fayda gören bir hastalık olduğunu unutmayın ve bir ruh sağlığı uzmanından randevu alın.

⠀

Gülşah Meral Özgür
Psikiyatrist, Psikoterapist